शिशिर

शिशिर...

अबोल झाली कविता

रुसून गेले शब्द...

सुकून गेला बहर

अन झाड झाले स्तब्ध..

किती आर्जवे करावी

कविता रुसून आहे

ठेऊन कागद कोरा

कवी हिरमुसून आहे..

हा कहर शिशिराचा

 लेखणीत का उतरला

मनभावन वसंत माझा

का आतल्या आत थिजला

मनविण्या कविते तुला

मी व्यर्थ सायास केले

तुझ्याविना कविते,

हे लिहिणे निरर्थ झाले

बोलशील जेव्हा तू

सुटेल सारा गुंता..

सुचेल का तुझ्याविना

मज हीच एक चिंता

तू बोल सखे काही

मज एक शब्द पुरेसा

तुझ्या एका शब्दाचाही

मी करेन बघ  जलसा..

-प्रशांत शेलटकर

8600583846

निरर्थक...

असच एकदा

निरर्थक भेट मला

एकदा भेटलिस की,

मी काहीतरी विचारीन

तू काहीतरी उत्तर देशील..

उगाचच कसा आहेस वगैरे वगैरे

नवरा,मूल बाळं,

नोकरी धंदा..

आणि बरच काही

असले पुचाट प्रश्न,

विचारावे तर लागतातच

संभाषण चालू ठेवायला..

तुही तेच विचारशील

तेच निरर्थक प्रश्न

बायको बरी आहे ना?

मुलं कितवीला?

अरे तो अमकाढमका

अमकी ढमकी

काय करतो? करते?

विचारावे तर लागतातच ना

असले पुचाट प्रश्न

संभाषण चालू ठेवायला

बरं नाही दिसत ना

अबोल राहायला..

ओठ अबोल राहीले तर

उगाचंच डोळे बोलतील

आणि ते खरेच बोलतील

आणि ते भलतेच अवघड

म्हणून उगाचच खोट्या

दांभिक आपुलकीने..

तोंड बोलत राहिले पाहिजे

आणि तेच तेच वांझोटे प्रश्न

विचारावे तर लागतातच

संभाषण चालू ठेवायला..

मग कोरडेपणाने

म्हणशील येते रे..

जायला हवं..

उशीर होतोय..

खर तर आता खूपच

उशीर झालाय..

 फार उशीर व्हायला नको

नवरा वाट पाहत असेल...

काळजी घे...येऊ ना?

परत एकदा तेच 

पुचाट प्रश्न..

संभाषण चालू ठेवायला...

मग तू परत फिरशील

तेव्हाही अशीच फिरली होतीस

हल्ली काय माणसं 

शब्दही फिरवतात

तू तशीच जात रहाशील..

जाता जाता ठिपका होशील

पुन्हा एकदा वांझोटी भेट

तेच तेच पुचाट प्रश्न..

कसा आहेस?

बरा आहेस ना?

नोकरी धंदा?

मुलं बाळ?

पुन्हा तेच तेच प्रश्न

संभाषण चालू ठेवायला...

-प्रशांत शेलटकर

 8600583846

निरर्थक

निरर्थक...

असच एकदा

निरर्थक भेट मला

एकदा भेटलिस की,

मी काहीतरी विचारीन

तू काहीतरी उत्तर देशील..

उगाचच कसा आहेस वगैरे वगैरे

नवरा,मूल बाळं,

नोकरी धंदा..

आणि बरच काही

असले पुचाट प्रश्न,

विचारावे तर लागतातच

संभाषण चालू ठेवायला..

तुही तेच विचारशील

तेच निरर्थक प्रश्न

बायको बरी आहे ना?

मुलं कितवीला?

अरे तो अमकाढमका

अमकी ढमकी

काय करतो? करते?

विचारावे तर लागतातच ना

असले पुचाट प्रश्न

संभाषण चालू ठेवायला

बरं नाही दिसत ना

अबोल राहायला..

ओठ अबोल राहीले तर

उगाचंच डोळे बोलतील

आणि ते खरेच बोलतील

आणि ते भलतेच अवघड

म्हणून उगाचच खोट्या

दांभिक आपुलकीने..

तोंड बोलत राहिले पाहिजे

आणि तेच तेच वांझोटे प्रश्न

विचारावे तर लागतातच

संभाषण चालू ठेवायला..

मग कोरडेपणाने

म्हणशील येते रे..

जायला हवं..

उशीर होतोय..

खर तर आता खूपच

उशीर झालाय..

 फार उशीर व्हायला नको

नवरा वाट पाहत असेल...

काळजी घे...येऊ ना?

परत एकदा तेच 

पुचाट प्रश्न..

संभाषण चालू ठेवायला...

मग तू परत फिरशील

तेव्हाही अशीच फिरली होतीस

हल्ली काय माणसं 

शब्दही फिरवतात

तू तशीच जात रहाशील..

जाता जाता ठिपका होशील

पुन्हा एकदा वांझोटी भेट

तेच तेच पुचाट प्रश्न..

कसा आहेस?

बरा आहेस ना?

नोकरी धंदा?

मुलं बाळ?

पुन्हा तेच तेच प्रश्न

संभाषण चालू ठेवायला...

-प्रशांत शेलटकर

 8600583846

नावात काय आहे?

नावात काय आहे?

शेक्सपिअर जर भारतात जन्मला असता तर त्याला हा प्रश्न पडला नसता...कारण भारतात नावात बरच काही असतं... आणि    नसतंही ....जे अस्तित्वात नसत त्याला पण भारतात नाव असत..आटपाटनगराला तालुका ,जिल्ह्य आणि राज्य नसतेच..ते फक्त कथेच्या सुरवातीच्या पहिल्या ओळीत असतं... जस झुमरीतलय्या हे फक्त चित्रपटात असत तसंच...

    माणसांच्या नावात तर गंमतच असते..म्हणजे पूर्वीच्या काळी नवऱ्याचे नाव महादेव असेल तर बायकोचे नाव हमखास पार्वती असायचे. विष्णू असेल तर बायको लक्ष्मी ..विठोबा असेल तर बायको रखमा...मुलांची नावे पण देवादिकांची असत..रामचंद्र,श्रीकृष्ण ,गणेश इत्यादी..इत्यादी..जसे जसे चित्रपटांची मोहिनी समाजावर गारुड करायला लागली तशी नावे देवानंद,राजेश ,जितेंद्र, धर्मेंद्र अशी व्हायला लागली..नव्वद च्या दशकात करिष्मा कपूर टॉप ला होती त्या दोन तीन वर्षात करिष्मा नावाचे पीक आले होते..ऋतिक चा कहो न्या प्यार है सुपर डुपर हिट झाला आणि गल्ली गल्लीत ऋतिक दिसायला लागले..

     पूर्वीच्या काळी जर मूल होत नसेल तर किंवा झालेली मुलं जगत नसतील तर मुलांचं नाव धोंड्या, दगडू अशी ठेवायची पद्धत असे..अर्थात अशी तुच्छतादर्शक नावे ज्यांची असत ते त्या नावाला अगदी सार्थ करीत .क्वचित कोणी शिकून सवरुन नाव काढले तर त्याला पंत ही उपाधी लागत असे मग त्याचा धोंडोपंत होऊन जाई. किंवा बाल वयातील धोंड्या प्रौढपणी धोंडो होत असे..

कधी कधी टोपण नावे पण उपाधी मिरवतात. बंड्याचे बंडो पंत होते, बाबू चे बाबुराव होते ,भाऊ चे भाऊ साहेब होते..बाळू चे बाळा साहेब होते..नावाचे सुलभीकरण म्हणजे टोपण नावे.. निशिकांत चे निशी, निश्या किंवा अगदी कांत्या पण होते...शशिकांत आणि शशिकला चे सुलभीकरण शशी होते... इथे लिंगभेद नाहीसा होतो..नुसतं शशी म्हटलं की बाई की बुवा ते कळतच नाही...

     काही नावे "उभयचर की (उभयचल"? )😄असतात जसे  किरण...मुलाला पण चालते आणि मुलीलाही

     काही नावे पुरुषवाचक असूनही ती स्त्रियांची म्हणून ठेवली जातात. उदा.सविता म्हणजे सूर्य पण सविता हे मुलीचे नाव आहे. अविनाश कौर नावाची एक दूरदर्शन वर न्यूज रीडर होती.

       पंकज म्हणजे कमळ ,पंक म्हणजे चिखल, ज म्हणजे जन्म ,जे चिखलात जन्मते ते पंकज म्हणजे कमळ.. पण आता पंकज नावाचा मुलगा कोणत्या चिखलात जन्मतो..☺️

काही नावे व्यवसायावरून रूढ होतात...पारशी समाजातील नावे पहा मी एका ठिकाणी वाचलं होतं डॉ.बाटलीवाला...किती विसंगत वाटत ना...म्हणजे हे डॉक्टर बाटली घेऊन बसतात की काय? ☺️झुनझुनवाला...हे असेच अगम्य नाव...अशी अगम्य नावे आपल्याकडे पण असतात.. काहीतरी वेगळं नाव ठेवायच्या प्रयत्नात काहीतरी दुर्बोध नावे ठेवली जातात..किंवा त्याचा अर्थ लावताना मनाची द्विधा होते..उदा. श्रेया ..म्हणजे श्रेय घेणारी की देणारी..☺️ त्यात दाक्षिणात्य नावे फारच मनोरंजक..प्रसिद्ध धावपटू पी टी उषा च्या नावाचा लॉंग फॉर्म असाच भन्नाट आहे..खरे खोटे ती उषाच जाणे ,पण तो आम्ही पाठ करून  ठेवला होता...पिलावल कंदी टेक्केपरंबिल उषा 😄😄😄 मदर तेरेसांचे नावही असेच काहीसे दुर्बोध आहे..

       काही नावं अशी असतात की" नाव ठेवायला जागा नसते"

काही नावं अशी असतात की नाव मोठं लक्षण खोटं असंही असत.. नाहीतर "नाव सोनुबाई हाती कथलाचा वाळा " ही कशाला झाली असती ना 😃😃

      -प्रशांत शेलटकर

      8600583846

फिडर फॉलटी हाय

संगमेश्वरी भाषेत लिहिण्याचा प्रयत्न...जमला नाहीये तितका..

☺️☺️☺️☺️☺️☺️

---------------------

फिडर फॉल्टी हाय ...

ताsss मी काय सांगत होतंय. मंगलवारी मी कामावरून आलंय. ता जल्ला सगळा भावकीतला लायट गेलेला... भसकन खिशातना मोबाईल काडलंय..आणि मयाचो मेसेज वाचलंय..

" पावस फिडर फॉलटी ..लाईट यायला वेळ लागेल"  ह्यो मया भावकीतलो पोर..लय गुनाचो हाय..लायट गेली की तो ग्रुपावर मेसेज टाकता... ता एक बरा असता वो...निदान कलता तरी खय माती खाल्ल्यानं एमेशिबिन...काय संमजलाव...

    न्हायतर हिकडं फोन लाव तिकडं फोन लाव...सगले झो सातव्या आसमानात

      ताsss घरी आलू.. सगला जल्ला कालुक...बायकोनं वट्यावर मेनबत्ती लावलेली..आनी ती चपाते लाटत व्हती..लाडाचो लेक कोचावर तंगडे पसरून पबजी खेलत होतो..आये आणि बाबा नुसते खुरचेत बसून..

      " अगे फिडर गेलोय ..मयाचो मेसेज वाचलंय...एवडा मी बोलतंय तेवड्यात भसकन लायट आलो..मी झो गपकन मोरयेत गेलंय.. बादलेत पानी काढून ता भरता कदी ता बगीत  -हायलय..झो लायट परत जायची..

बादली भरली ..आणि झो लायट परत गेली ..जल्ला मेला त्वांड ता एमेशिबिचा..

     धुमसतच चार तांबये अंगावर टाकले..आणि झो साबन रापित बसलय...खय गावना कूट...परत एकदा....जल्ला मेला त्वांड ता एमेशिबिचा.....मग कसोबसो एक  गावलो...वायच वास जरा येगला वाटला..जल्ला सगल्या अंगास फासलय..तोंडाला लावनार तेवडयात भसकन मोरीतलो गुलोप पेटलो..हातातलो साबन बघितलो तर भांडी घासायचो विम बार.. जल्ला मेला करपटला कालीज ता ...वास  वायच बरा वाटला म्हणून झो सगल्या अंगास जोर काडून फासलेला ..तेवड्या साबनात लग्नाचे चार टॉप घासून झाले असते...

      ...भायर आलो..बायकोनं जेवायस वाडलेला..येव तशी मी नांदायला ....लागली व्हती..बगीत  बगीत जेवत व्हतो..झो तिकडं ओमचा आणि शिटूचा फिडर गेलेला आनी हित परत एमेशिबीचा फिडर गेला...परत येकदा.....जल्ला मेला त्वांड ता एमेशिबिचा.....

       ताsss इचार केलंय आणि संतोस ला फोन लावलय..ह्यो संतोस पन भावकीतलो..एमेशिबित सायब हाय...

म्हतला  संतोस वायच जरा ही फिडरची  भानगड काय हाय रे..

त्यान बिचाऱ्यान सगला ईस्कटून सांगितलान...झो सगला डोक्यावरना गेला ..एवडाच कल्ला की फिडर गेला की लायट जाता...काय समजलाव.. 

       झोपताना परत भसकन लायट आली.. म्हतलं आता वायच सुकान झोप काडू... पन वलकटी वर आंग टेकला आनी झो..परत ..जल्ला मेला त्वांड ता एमेशिबिचा.....

        रातभर डाशी मारत बसलय..सकाली बायको म्हनाली , अवो बुधवार हाय त्या मयाकडे जावा आणि चार कवटा घेवन या..मी झो उटलय आनी मयाकडे गेलंय.. ताsss मया दारातच दात घाशीत हुबा..म्हतला,मया चार कवटा दी.. तर म्हनतो कोंबडीन काल कवटाच घातल्यान नाय

म्हतल का रे बाबा..

तर म्हनतो फिडर गेला व्हता ना...

परत एकदा ..जल्ला मेला त्वांड ता एमेशिबिचा..

..

.

येताना इचार करत व्हतंय... फिडरचो आनि कोंबडीचो झो काय संबंद... कोंबड्याचो फिडर गेलो की एमिशीबिचो????

  झो मेंदूचा कवाट झालाय..

🤪🤪🤪🤪🤪🤪

-प्रशांत शेलटकर

 8600583846

सदाफुली...

का कोण जाणे मला सदाफुलीच विशेष कौतुक आहे. परिस्थिती कशीही असो पण सदैव हसत मुख असणाऱ्या माणसासारखी असते सदाफुली..गुलाबासारखे राजेपण ती कधीच मिरवत नाही..तिच्या वाट्याला चाफ्याची गूढता पण नाही आली कधी..बघा ना चाफ्यावर गाणी किती  झाली..पारिजातकाला दैवी अधिष्ठान लाभले...मोगरा तर थेट ज्ञानेश्वरीत जाऊन बसला..मोगरा फुलल्याचे कौतुक करायचा मोह अगदी ज्ञानेश्वरांनाही झाला..गुलाब तर गालावर देखील फुलतात..आणि अबोल अबोली न बोलता स्वतःला गजऱ्यात माळून घेते..चाफ्याची सख्खी ,चुलत भावंडे म्हणजे सोनचाफा,कवठी चाफा ही देखील वेळोवेळी भाव खाऊन जातात....पण बिचारी आपली सदाफुली..ऊन असो वा पाऊस, कुठेही बांधाच्या कडेला फुलत रहाते... तीला कोणी कुंडीत लावत नाही की तीच कोणाला कौतूक नसत..एरवी फडया निवडुंगाची फुलं स्वतःला ब्रह्मकमळ समजून घेऊन मालकाकडून अर्ध्या रात्री पूजा करून घेतात..पण सदाफुलीला देवपूजेत स्थान नसतं... का तर ती म्हणे फुलातील वेश्या..काय एकेक समजुती असतात ना...वेश्या जशा कायम सजलेल्या असतात तशी सदाफुली म्हणे कायम फुललेली असते..मग तिला फुलांतील कान्होपात्रा का म्हणू नये??

       परिस्थिती अनुकूल असो वा प्रतिकूल सदैव हसत राहणाऱ्या माणसाचे आपण किती तोंडभरून कौतुक करतो..मग एखादा शब्द ,एखादा गाणं व्हायला पाहिजे ना सदाफुलीसाठी..देवघरात नको पण एखादी कुंडी तरी असू देत ना तिच्यासाठी..बघा किती छान फुलेल ती...

       

       -प्रशांत शशिकांत शेलटकर

        03/09/2021

        8600583846

सदाफुली

सदाफुली...

का कोण जाणे मला सदाफुलीच विशेष कौतुक आहे. परिस्थिती कशीही असो पण सदैव हसत मुख असणाऱ्या माणसासारखी असते सदाफुली..गुलाबासारखे राजेपण ती कधीच मिरवत नाही..तिच्या वाट्याला चाफ्याची गूढता पण नाही आली कधी..बघा ना चाफ्यावर गाणी किती  झाली..पारिजातकाला दैवी अधिष्ठान लाभले...मोगरा तर थेट ज्ञानेश्वरीत जाऊन बसला..मोगरा फुलल्याचे कौतुक करायचा मोह अगदी ज्ञानेश्वरांनाही झाला..गुलाब तर गालावर देखील फुलतात..आणि अबोल अबोली न बोलता स्वतःला गजऱ्यात माळून घेते..चाफ्याची सख्खी ,चुलत भावंडे म्हणजे सोनचाफा,कवठी चाफा ही देखील वेळोवेळी भाव खाऊन जातात....पण बिचारी आपली सदाफुली..ऊन असो वा पाऊस, कुठेही बांधाच्या कडेला फुलत रहाते... तीला कोणी कुंडीत लावत नाही की तीच कोणाला कौतूक नसत..एरवी फडया निवडुंगाची फुलं स्वतःला ब्रह्मकमळ समजून घेऊन मालकाकडून अर्ध्या रात्री पूजा करून घेतात..पण सदाफुलीला देवपूजेत स्थान नसतं... का तर ती म्हणे फुलातील वेश्या..काय एकेक समजुती असतात ना...वेश्या जशा कायम सजलेल्या असतात तशी सदाफुली म्हणे कायम फुललेली असते..मग तिला फुलांतील कान्होपात्रा का म्हणू नये??

       परिस्थिती अनुकूल असो वा प्रतिकूल सदैव हसत राहणाऱ्या माणसाचे आपण किती तोंडभरून कौतुक करतो..मग एखादा शब्द ,एखादा गाणं व्हायला पाहिजे ना सदाफुलीसाठी..देवघरात नको पण एखादी कुंडी तरी असू देत ना तिच्यासाठी..बघा किती छान फुलेल ती...

       

       -प्रशांत शशिकांत शेलटकर

        03/09/2021

        8600583846