कायच्या काय☺️

कायच्या काय...☺️

तुझ्या माझ्या नात्याला नाव काय

तुझ्याविना आयुष्याला अर्थ काय

विसरता येतच नाही तुला कधीच

यालाच लोक प्रेम म्हणतात काय?

💓💓💓💓💓💓💓💓

बावनकशी सोन्याचा भाव काय

पारखी अस कधी विचारतो काय

चमकतो हिरा कसाही अन कुठेही

खजिन्यात काय  कचऱ्यात काय

💓💓💓💓💓💓💓💓

तू मला अवचित भेटतेस काय

भेटल्यावर लाजून बोलतेस काय

कितीही वेळ बोललो तरीही

बोल ना अजून म्हणतेस काय 

💓💓💓💓💓💓💓💓

बटा तुझ्या गालावर येतात काय

कानामागे त्याना खोचतेस काय

धडधड उरात खळबळ काळजात

रोखून डोळ्यात  बघतेस काय

💓💓💓💓💓💓💓💓

येते येते म्हणून थांबतेस काय

निघताना पाऊल अडते काय

निरोप देताना ग त्याच वळणावर

पुन्हा  मागे वळून पाहतेस काय.

💓💓💓💓💓💓💓💓

एकांतात मी तुला आठवतो काय

अवचित डोळे भरून येतात काय

आणि साखर झोपेत कधी कधी

ओठावर माझे नाव येते काय

💓💓💓💓💓💓💓💓

मनात तुझ्या नेमकं चाललंय काय

कानात  अलगद  सांगशील काय

लाजत असशील जर सांगायला

डोळे तुझे अलवार बोलतील काय

💓💓💓💓💓💓💓💓

-प्रशांत शशिकांत शेलटकर

8600583846

आभास-लेख

आभास....

इतिहासाविषयी आपण केवळ अंदाज करू शकतो. कारण आपण त्या काळात अस्तित्वातच नव्हतो.लॉजीकली विचार केला तर , काळाला ब्लॅक अँड व्हाइट या दोनच शेड नसतात.त्याला अनेक रंग असतात. त्यातले ठराविक रंग उचलून काहींनी लेखन केलेलं असू शकते. त्यांच्या लेखनातून एकच शेड दिसण्याची शक्यता असते. शिवाय व्यक्तिगत अनुभव सुद्धा खूप प्रभाव टाकतात .

     त्या काळातील ज्या काही तार्किक आणि वैज्ञानिक  कसोट्या वापरून लेखन केले असेल त्या कसोट्या आज असतीलही किंवा कदाचित कालबाह्य झालेल्या असतील. 

 म्हणून आपण ते ग्रंथ केवळ संदर्भ म्हणून वापरले पाहिजे. आजच्या काळाशी ते सुसंगत आहे का ते पाहिले पाहिजे. नाहीतर नवा ग्रंथप्रामाण्यवाद जन्म घेतो.अंधश्रद्धा या केवळ धार्मिकच असतात असे नाही.त्या पुस्तकीपण असू शकतात.कोणाच्या बुद्धिमत्तेचे दडपण असणे हे चुकीचेच असते.

      कोणत्याही सामाजिक चळवळीत सहभागी होणे हे नक्कीच स्पृहणीय. पण असे सामील होताना स्वतःचा मेंदू शाबूत ठेवणे अत्यन्त महत्वाचे ..चळवळ ही प्रवाही हवी, साच्यात अडकली की तिचेच एक कर्मकांड होते. आणि दुसरे असे होते की मग सामाजिक कामाचाच अहंकार होतो. काम करण्याचे प्रत्येकाचे मार्ग वेगळे असतात .पण आपलाच मार्ग योग्य आहे असे समजणे अहंकाराचे लक्षण आहे. काही तथाकथित सामाजिक कार्यकर्त्याची सोशल मिडियावरची भाषा पहिली की माणसाचा बौध्दिक अहंकार कोणत्या पातळीपर्यंत जातो ते लक्षात येते.

       आपल्याकडे विद्वान म्हणजे ज्यांनी जास्तीत जास्त पुस्तके वाचली आहेत ते विद्वान अस समजण्याचा एक गैरसमज आहे. हे असे तथाकथित विद्वान ,अमुक ढमुक लेखक अमक्या ढमक्या पुस्तकात अस म्हणाले आहेत, असे संदर्भ देऊन आपल्या विद्वत्तेचे दाखले देत असतात. पण अमुक तमुक हे विद्वान आहेत  त्यांनी जरी ते मागच्या शतकात सांगितलं असले तरी ते विद्वान असल्यामुळे त्यांचे संदर्भ वर्तमानात  देणे म्हणजे मूर्खपणा नव्हे काय? 

त्यानी त्या काळात केलेले परिस्थितीचे आकलन त्या काळात बरोबर असेलही पण ते आजच्या परिस्थितीला जसेच्या तसे लागू करणे हा वैचारिक अंधपणा झाला.

       दुर्दैवाने आज आपल्याकडे अशा परपोशी बांडगुळा ची संख्या बेसुमार वाढली आहे. त्यामुळे मूळ ज्ञानवृक्ष झाकोळून गेलाय.. हे भीतीदायक आहे. अज्ञानी असणे एक वेळ ठीक आहे पण ज्ञानाचे भास होणे जास्त धोकादायक..ती एक नशाच असते..

          -प्रशांत  शशिकांत शेलटकर

            8600583846

सोनसकाळ..

सोनसकाळ...

पहाट सरली तसे उतरले,

किरणांचे धरेवर  पक्षी

रंगबावरी जणू उषा निघाली

घट मेघांचे घेऊन कुक्षी

सुगंध पेरीत हलका हलका

 मंद मंद हा वाहे वारा..

चुकून थबकला क्षितीजावरती

कुठे एखादा चुकार तारा..

टप टप थेंब अंगावरती

झाडे वेली चिंब चिंब..

तिथे दूर क्षितिजावरती

बालरवीचे उबदार बिंब

ऐकू येती कुठे राउळी

द्विजगणांचे मंत्र सुमंगल

अन आम्रवृक्षी दुज्या द्विजांची 

अखंड चालली मधुर दंगल

जशी कुणी सुस्नात नववधू

तुळशीला घालते पाणी

तशी येते  सोनसकाळ ही

रोजच माझ्या अंगणी...

✍️

-प्रशांत शशिकांत शेलटकर

 गोळप, रत्नागिरी

 01/12/2021

 8600583846

रात्र

रात्र...

एका उदास ओल्या पहाटेस

ती रात्र व्याकुळ झालेली !!

विनवते बिचारी त्या चंद्रास,

काय वेड्या माझी चूक झाली ?

इतका दूर जाऊ नको रे,

थिजली रे गात्र सारी !!

इतका अनोळखी होऊ नको रे,

हरवते ओळख रे माझी !!

काळोख घेऊन उशाला,

मी ढाळते रे आसवे !!

वाटते मला रे  नेहमीच

माझ्या मिठीत तू असावे !!

पण काय रे माझ्या चांदूल्या

कसा अनोळखी रे झाला !!

घेऊन चांदण्यांचा पसारा

तू पार क्षितिजापल्याड गेला !!

समजत नाही का रे तुला

मी टाकते  उदास उसासे !!

असे कसे रे  नियतीचे 

उलटेच पडती फासे!!

मग दवाच्या आसवांनी

रात्र एकटीच मौन रडली !!

मग लागता चाहूल दिवसाची

उजेडात ती  विरून गेली !!

.

.

.

जो करतो सच्ची प्रीती

वंचनाच त्याचेच प्राक्तनी !!

सोडून जातोच नेहमी चंद्र

रात्र मात्र त्याचीच दिवाणी !!

-प्रशांत शशिकांत शेलटकर

 8600583846

"शुद्ध " हलकटपणा

"शुद्ध" हलकटपणा...

शनिवारी रात्री कसलसं मराठी व्याकरणावरील पुस्तक वाचत पडलो  होतो...वाचता वाचता पुस्तक छातीवर पडलं आणि माझा डोळा लागला..अगदी गाढ झोप लागली..

     सकाळी बायकोचा आवाज ऐकू आला,

    " हे शशीसुता, उत्तिष्ठ, उतिष्ठ.. उदयाचली मित्र आला, नाथा उठा झडकरी..अवघे वानरगण पथ क्रमांक 1 वर क्रीडा करू लागले..रमेशसुत महेश चे विदेशी कुक्कुट उच्चरवाने कोकलू लागले..तरी तुम्हास जागृती नाही,का बरे..? तरी तुम्हास मी विनवत होते, उत्तररात्री पर्यंत..ती शृंगारिक आणि अतिशृंगारीक चल चित्रे तुमचा भ्रमणध्वनीवर पाहू नका..पण इकडची स्वारी माझं मेलीचे ऐकेल तर खरं ना... बायको किंचित लाडाने,किंचित कोपाने मज वदली.. 

      मी त्वरित उठलो..दंतधावन( ब्रश करीत) अंगणी आलो.. तोच एक म्लेंच्छ कन्या कोकेरी,मांदेली नामक मत्स्यप्रकार घेऊन दारात आली. बायकोने कोकेरी नामक मत्स्याचा कल्लेनामक अवयव उघडून पाहिला आणि मत्स्य योग्य असल्याची निश्चिती केली.. 

      मी दंतधावन करून मुखप्रक्षालनपात्राजवळ  (बेसिन) जवळ जाऊन मुखप्रक्षालन केले. 

     "नाथ ..कषाय (चहा)  घेणार ना? "बायकोने पृच्छा केली.

     " नको प्रिये आज दुग्धपान करावे असा मानस आहे"

     "इश्श...काहीही हा नाथ" बायको लज्जित होऊन मजला वदली.. ती तशी का अनुक्रमे लाजली आणि वदली हे मज अद्याप कळले नाही..

     मी कषायपात्र (चहाचा कप) मुखास लावला..अंश अंश कषाय प्यालो आणि स्नानवस्त्र (टॉवेल वगैरे) घेऊन स्नान गृहात गेलो.

    शतप्रतिशत वस्त्रे त्यजून मी जलप्रोक्षक उपकरणा खाली ( शॉवर खाली) उभा राहिलो..प्रथम शितोदक स्नान तदनंतर उष्णोदक स्नान केले..स्नान करताना संतूर नामक वाद्यसदृश्यनामे सुगंधी वडी अंग निर्जंतुक करणेसाठी उपायोजित केली.

     त्या नंतर तंतुमय स्नानवस्त्राने ( टर्किश टॉवेल) ने अंग घर्षीत करत असताना बायको बंद दारापाशी येऊन मज वदली,

उपभोजन तयार आहे, चला ना गडे लवकर"  तिचे ते शब्द ऐकून मी स्तिमित झालो, शरीरातील वर्णपात सळसळुन गेला..त्याचे असे झाले की चुकून मी (की जाणून बुजून?) ना आणि गडे यातील अंतर मिटवले होते आणि तिजला म्हणालो

     " प्रिये,ऐसें कैसे येणे करू, किमान वस्त्रे लेऊन तर येतो,मी काही कुंभमेळ्याचा नागा साधू नाही..

   तव बायको कृतककोपे ( लटक्या रागाने) मज म्हणाली, असले विपरीत अर्थ काढू नका ना (स्वल्प थांबून) गडे

मम मनी लज्जा उत्पन्न होत आहे..

     मग मी बाहेर आलो,शिरावर तैल मर्दन करून विरल केशसंभार तैलचिंब केला..सांप्रत काली केशसंभार विरल झाल्याने तैलबिंदू  वेगाने मुखमंडलावर येतात..त्यास त्याच वेगे टिपून मुखास लावायची सुगंधीउटी (पोन्ड्स पावडर) लावली. 

     बैठकीचे कक्षात दूरदर्शन संच आहे . त्यावर चेंडूफळी चे आंतरराष्ट्रीय सामने पाहता पाहता  कांदेपोहे नामक उपभोजनाचा अस्वाद घेतला , इतक्यात अंगणी कोलाहाल झाला.. पथ क्रमांक चे वानर गण आता पथ क्रमांक 2 वर आले होते. आमच्या दारातल्या कल्पवृक्षावर बैसून एक वानरी मजकडे पाहून दंतपंक्ती दाखवून फिदीफिदी हसत होती. माझा संताप अनावर झाला . तिथलाच एक पाषाण घेऊन मी तिजकडे तो अचूक फेकला अन तिने तो झेलून दुप्पट अचूकतेने मजकडे फेकला. दैवयोगे माझा पार्श्वभाग तिजकडे होता..आणि तोच मग  दुर्घटनाग्रस्त झाला...

     मी ओय ओय ऐसें ओरडलो..आणि....

...........

डोळे उघडले माझ्या पार्श्वभागावरून टणकन उडालेले लाटणे शिताफीने पकडत बायको परत हल्ला करण्याच्या तयारीत उभी होती..आता मला जाग आली होती..सकाळचे दहा वाजले होते ...आणि ते मराठी व्याकरणाचे पुस्तक तिकडे तसेच पालथे पडलेले होते....

-प्रशांत शेलटकर

 8600583846

नियंता

योजतो एक मानव

घडते भलतेच काही

थांग त्या नियंत्याचा

मुळीच लागत नाही

जे ठरवतो हौसेने

मन खुशीत हसते

अरे वेड्या तेव्हा 

नियती मिशीत हसते

संकल्प जिथे करावे

तिथेच विकल्प जन्मतो

कार्य आरंभिचा आनंद

अगदीच स्वल्प ठरतो

किती करशील वल्गना

किती खाशील मनात मांडे

अति स्वप्नात राहतोस रे

मग पदरात पडती धोंडे

कर फक्त कर्म वेड्या

फलाशा सोडून दे झडकरी

तू फळातच का गुंततो

पदोपदी गीता सांगे जरी

-प्रशांत शेलटकर

अवयवांची गोष्ट

अवयवांची गोष्ट...

कान- 

कान फक्त माणसालाच असतात का? कान तर कपाला पण असतात आणि भिंतीलाही..काही कान "हलके" पण असतात..😄

नाक-

नाक काय फक्त श्वास घ्यायला असत का?? नाही हो , ते नको तिथे खुपसायला पण उपयोगी पडतं.. 😄  नाकात फक्त नथ  घालता येते.... कोण  सांगत?.! त्याच्यावर 'राग" पण ठेवता येतो..आणि हो काही नाकं कांदे पण सोलतात...😄

डोळे- 

काही डोळे फक्त  डोळे असतात पण काही डोळे "जुलमी" पण असतात बरं का...काहींना दुसऱ्याच्या डोळ्यातले "मुसळ" पण दिसत ..पण स्वतःच्या डोळ्यातील कुसळपण  दिसत नाही.... कसं दिसणार? डोळे स्वतःलाच कस पहातील..? 🤔

आरशात तर प्रतिबिंब दिसत..

डोळ्यात काय फक्त पाणीच असत? वेडेच आहात तुम्ही ...काहींच्या डोळ्यात " आग" पण असते..😄 तुम्हाला काय वाटत गंगा -जमुना हिमालयात उगम पावतात?..छे हो..एका कवीने त्याचे उगम स्थान शोधून काढलंय.."गंगा जमुना डोळ्यात उभ्या का,जा मुली जा दिल्या घरी  तू सुखी रहा.. आता गंगा जमुना डोळ्यात उभ्या का राहिल्या ? त्या बसल्या का नाहीत ? असले बिनडोक प्रश्न तुम्ही विचारू नका..😄😄

डोके- 

सगळ्यानाच "डोके" असावे अशी सक्ती नाहीये बरं का.."बिनडोक" माणूस पण असू शकतो..एवढेच काय "कमी डोक्याचा" पण माणूस असू शकतो..☺️डोक्याचा उपयोग खुर्ची आणि दरवाजा  म्हणून पण होतो..उगाच नाही माणसे "डोक्यावर" बसत  आणि "डोक्यात" जात..😄. काही डोकी " गरम" असतात,काही डोकी" थंड" असतात..आणि काही डोकी चक्क " चालतातही"😄

पाय- 

पाय तर खुर्चीलाही असतात आणि बीजगणितातही  "पाय " असतो आणि तो नेहमी मार्कांच्या पोटावर  पाय आणतो...☺️ ....कमवायला लागला की माणूस "स्वतःच्या पायावर" उभे राहतो म्हणतात..म्हणजे तोपर्यंत तो उसने पाय घेऊन फिरतो काय? काही पाय भलतेच हलकट असतात..ते लोकांच्या पोटावर "पाय" आणतात.."तरणोपाय " नाही म्हणजे ज्या तरुणाला पाय नाहीत तो तरुण असे म्हणावे का?😄  काही माणसे एक पाय तळ्यात आणि एक पाय मळ्यात ठेवतात..भारीच ना..पाय आणि जीभ यांना एकच मास्तर असावेत..दोघेही "घसरतात.."😄

हात- 

हात तर खुर्चीला पण असतात..जिला पाय असतात तिला हात असणारच..काही "हात"  दाखवले की अवलक्षण होत अस म्हणतात..काहींचे हातावर पोट असते काहींचे पोटावर हात असतात...काहींचे हात"जगन्नाथही" असतात..

तोंड-

 तोंड तर लढाईला पण फुटतं.. आणि लढाई तर "हाता-तोंडाची " पण होते..तोंडाचा आणि नाकाचा गहिरा संबंध.." म्हणून तोंडाशी नाकी नऊ येतात .हे नऊ म्हणजे काय भाऊ??? माणस तोंडावरच का पडतात? तोंडावळा हा मोरावळ्याचाच उपप्रकार आहे का?  तोंडास तोंड देणे हा काहीतरी अश्लील प्रकार असावा.😜. तोंड हे माशीचे अधिकृत निवास स्थान नसावे..नाहीतर "तोंडावरची माशी" हलली नसती.. 😃

"तोंड वर करून" का बोलतात ?

तोंड तर गाडी,विमान,बाईक,जहाज, अगदी पिशवीला पण असते..☺️

पट्टा काय फक्त गिरणीत चालतो? तोंडाचा पण चालतोच की...

पाठ- 

"पाठ" तर कविता पण होते..आणि वारा येईल तशी फिरवतात ती पण पाठच..शत्रूला "पाठ" दाखवली की तो "पाठलाग" करणारच ना...शाबासकी पण पाठीवर आणि गुद्दे पण पाठीवर... जगाला पण पाठ असते बरं का..पहा मराठी सिनेमा "जगाच्या पाठीवर"...☺️

मान- 

"मान " तर बाटलीला पण असते.. अभिला सगळीकडे मान आहे याचा त्याच्या आईला कोण अभिमान! कारण "मान" खाली जाईल अस त्याने कधी केलंच नाही... मान मोडून काम कसे काय करत असतील ना? काही माणसे म्हणे मानेवर खडा ठेऊन काम करतात. पण मानेवरचा .खडा पडत कसा नाही?? ....🤔

दात-

 दात तर फणीला पण असतात..एकाच जबड्यात खायचे आणि दाखवायचे दात कसे नांदतात? एखाद्यावर "दात "ठेवताना माणस नेमक काय करत असतील..घशात गेलेले दात   गिळायचे की ओकायचे? बोळक्यात दात लुकलूकतात म्हणजे काय होत हे एकदा संदीप खरे ना विचारावं का?🤔

जीभ- 

जीभ तर पाण्याच्या पंपाच्या फुटव्हॉल्व्हला पण असते..पडजीभेला ,मोठ्या जिभेच्या पाठीवर बऱ्याच वर्षांनी झालेले भावंड म्हणावं का?..😄

जीभ "चुरचुरू" बोलते म्हणजे नेमके काय करते? 🤔 जिभेवर "साखर" असेल तर चहात साखर का टाकायची...बिनसाखरेच्या चहात फक्त जीभ बुडवायची...झालं ना मग...☺️

      आणि शेवटचे...

       गालावर "गुलाब" फुलायला कोणते खत वापरावे?

        अंगावर " काटा" आल्यावर बनियन फाटेल का?

        " रागाने केस उपटणे" किती भयंकर दिसत असेल ना?

         " पोटात खड्डा" पडला तर तो कशाने भरून काढायचा.?" "पोटात गोळा" आला तर ऑपरेशन करावे लागते का?

          कान उपटल्यावर तिथे दुसरे कान येतात काय?

          तोंड भरून कौतुक करताना ते चुकून गिळले गेले तर ..?

          कोणाच भल झालं तर "पोटात "का दुखत? 

           जर नाक दाबल्यावर तोंड उघडत असेल तर.. तोंड दाबल्यावर नाक उघडायला पाहिजे, पण मग "तोंड दाबून बुक्क्यांचा मार" सहन का करावा लागतो??

----इथे वेताळ राजाला म्हणाला को ये  चक्रमा,वसाड्या तुला या सगल्या प्रश्नांची उत्तरा म्हायती असतील आणि तरीपन तू गप -हायलास तर झो तुजा शाप वेल्डिंग करून टाकीन" 

चक्रम राजा झो सुदूर बुदूर झालाय....

😄😄😄😄😄😄😄😄

          

- © प्रशांत शेलटकर

  8600583846