दादा....
कुठे चालली दिंडी
ठाव तिचा नाही..
विटेवर आज माझा
विठ्ठल मात्र नाही....
संथ चालती पाऊले
टाळ झाले मुके..
ओलावा निघून गेला
डोळे झाले सुके..
तुटली नाती आता
कोरडीच रे माया..
विठ्ठला तुझ्याविना
जीव उठतो खाया
माय गेली बाप गेला
गेला आधारवड
उडून गेले सर्व पक्षी
उभे कसे तरी खोड
पांगले वारकरी आता
तुटली त्यांची हो नाळ
चालतो एकटाच मी
संथ वाजवित टाळ
मनातला विठ्ठल माझ्या
मनात हो जागा
हृदयाच्या विटेवर
बाप माझा उभा..
@ प्रशांत..
( कै दादांच्या स्मृतीस समर्पित..)
No comments:
Post a Comment