इदम न मम

इदम न मम...

अहंकार अनेक प्रकारचे असतात, संपत्ती, सत्ता, रूप  असे अनेक... पण ज्ञानाचा ही अहंकार असतोच फक्त तो दिसून येत नाही.. खरं तर ज्ञान ही कोणाच्या मालकीची गोष्ट नाही.. ज्ञान स्थितीला येण्यासाठी यायला अनेक गोष्टी जुळून याव्या लागतात.. अनेक योग यावे लागतात योग्य टप्प्यावर योग्य माणसं भेटावी लागतात. काही माणसं आयुष्यतून जावी लागतात..या सगळ्यातून ज्ञान प्राप्ती झाली की मनुष्यास असे वाटत रहाते की त्याने जे ज्ञान मिळवले आहे (पक्षी -मिळाले आहे ) ते त्यानें केवळ स्व प्रयत्नांनें प्राप्त केले आहे.. आपण ज्ञानाचे वाहक नसून मालक आहोत ही भावना अहंकाराकडे नेते..

   यात अजून एक ट्विस्ट आहे. माहितीलाच ज्ञान समजले जाते.. माहितीवर प्रोसेस झाली की जे प्रोडक्ट तयार होतं ते ज्ञान.. आणि माहितीचा व्यवहारी उपयोग म्हणजे कौशल्य.. स्किल..

    ट्विस्ट मधलं अजून एक ट्विस्ट मटेरियलिस्टिक (भौतिक) पातळी वरून वर उठून कॊ ss हम चे उत्तर मिळवण्याची प्रोसेस म्हणजे साधना आणि मिळालेलं उत्तर म्हणजे ज्ञान.. त्याला अहंकार नसतो.. एकदा ईदम न मम ( हे माझे नाही) यां भावनेने  कर्तव्य केल तर अहंकार तरी कसला?

-भौतिक पातळीवर लेखनाची जबाबदारी घेणाऱ्या ज्ञानवाहकाचे पार्थिव नाव -प्रशांत... इदम न मम.. नाव सुद्धा )