Ad

Friday, 30 April 2021

तो चंद्र कुठे

भोगले जे आजवरी
वाटते सुखाचे भास होते
पाहिले जे आजवरी
वाटते ते स्वप्नांचे आभास होते

मेघ तुडुंब भरलेले
डोईवरून निघून गेले
वाटते फक्त सावलीचे
ते फक्त निमित्त होते

होते आकाश हक्काचे
अन चंद्रही होता हवा तसा
पण हाय रे माझ्या दैवा 
आभाळ आलेले होते

रात्र फक्त सरत चालली
चांदण्यांचे व्यर्थ उसासे
आता जरी आभाळ मोकळे
तो भारलेला चद्र कुठे???

-प्रशांत शेलटकर
 8600583846

No comments:

Post a Comment

कविता..

कविता.. शिट्ट्या आणि टाळ्यांसाठी...  ती  नसते उभी कधीच स्टेज वर... मला आत्मभान देत , जागं करणारी  असते माझी कविता.. नेणिवेत ती असतेच सतत तरं...