Ad

Tuesday, 5 November 2019

मृत्यू

मृत्यू


हिशेब सगळे चोख झाले
संचित आता काही नुरले
तोडुनी सारी दैहिक बंधने
आत्म्याने मग प्रस्थान केले

देहाला या फारच जपले
तन हे खूपच सजले धजले
पण येता तो  क्षण निर्वाण
देहाचेच किती ओझे झाले

क्षणभरच होतील ओले डोळे
क्षणभरच सारे मायेचे उमाळे
विरून जातील क्षणात एका
आप्तजनांचे शोकसोहळे...

संचिताचेच मग ओझे झाले
केविलवाणेच जगणे झाले
क्षण साधुनी मग मुक्तीचा
आत्म्याने मग प्रस्थान केले...

-प्रशांत शशिकांत शेलटकर
 गोळप ,रत्नागिरी

8600583846

No comments:

Post a Comment

कविता..

कविता.. शिट्ट्या आणि टाळ्यांसाठी...  ती  नसते उभी कधीच स्टेज वर... मला आत्मभान देत , जागं करणारी  असते माझी कविता.. नेणिवेत ती असतेच सतत तरं...