Ad

Sunday, 25 March 2018

तंत्र

तंत्र ..

अवघड होईल जगणं
इतकं कधी जगू नये
मनसोक्त जगल्याशिवाय
अवेळी कधी मरू नये...

तुटून जाईल इतपत
नातं कधी ताणू नये
जर तोडायचच असेल तर
नातं कधी जोडू नये...

हसायचंच नसेल तर
केविलवाणे हसू नये..
रडायचच असेल तर
उगाच अश्रू लपवू नये

मनात जागा जिच्या तुम्हाला
तिला कधी  विसरू नये
उगाचच  सतराजणींना
भाव देत फिरू नये...

जो वेळ देतो तुम्हाला
त्याला कधी टाळू नये...
जो कायम टाळतो तुम्हाला
जवळ त्याच्या जाऊ नये...

कणभर आयुष्य आपले
मणभर कधी समजू नये
प्रत्येक क्षण जगण्याचे,
तंत्र कधीच सोडू नये....

-प्रशांत शेलटकर

1 comment:

कविता..

कविता.. शिट्ट्या आणि टाळ्यांसाठी...  ती  नसते उभी कधीच स्टेज वर... मला आत्मभान देत , जागं करणारी  असते माझी कविता.. नेणिवेत ती असतेच सतत तरं...