Ad

Tuesday, 24 September 2024

लूप

लूप...

गाडीला किक मारली..निघालो..
एवढा कशेडी पार झाला की आलंच पोलादपूर..दुपारचे साडे अकरा वाजलेत..उन मी म्हणतंय.. स्पीडो मीटर..40 ते 50 च्या आत बाहेर आहे..वर्दळ फार नाही..त्यामुळे थोडं रोड हिप्नॉसिस..सूर्य डोक्यावर.. समोरच वळण..वळणावरचा ट्रक..थेट अंगावर..गाडी स्लिप..डोळ्यासमोर अंधार..
.....
का कोण जाणे..कसा वाचलो ते कळत नाही..बाईक चालूच आहे..सूर्य अजून डोक्यावर..घड्याळात अजून साडेअकराच वाजत आहेत..पोलादपूरला कधी पोहचणार..? देव जाणे..अजून वळण संपत नाही..की घड्याळातला काटा पुढे सरकत नाही..सूर्य अजून डोक्यावर..गाडीचे फायरिंग तेच ..गिअर तोच..
    ....अजून प्रवास संपलेला नाही..तो चालूच आहे..फक्त हे वळण काही संपत नाही..कदाचित ते संपणारही नाही..अनंतकाळ पर्यन्त..आता कुठे जाणीव होतेय..शेवटचा स्मृतिकण लूप मध्ये अडकलाय..त्याच वळणावर...

-© प्रशांत शेलटकर
      8600583846

No comments:

Post a Comment

कविता..

कविता.. शिट्ट्या आणि टाळ्यांसाठी...  ती  नसते उभी कधीच स्टेज वर... मला आत्मभान देत , जागं करणारी  असते माझी कविता.. नेणिवेत ती असतेच सतत तरं...