Ad

Tuesday, 14 November 2023

मौन समाधी

मौन समाधी

मौनाच्या तळ्याकाठी
एक झाड अबोल
अदृश्य शब्दहीन तरंग
ते तळेही अबोल...

त्या अबोल झाडाखाली
कुणी बैसले अबोल
झाडावरचा अनाम पक्षी
सावरून बसला तोल

तरी मौन कुजबुजते
त्या अनामिकाच्या कानी
भासते जणू डहुळते
तळ्यातले किंचित पाणी

ही जरी स्तब्ध समाधी
आत बोलते कोणी
त्या अनामिकाच्या
डोळ्यात तेव्हा पाणी

जुळून जाते नाते
आतले आतल्याशी
उमलून आत काही
हसते स्वतःशी

-© प्रशांत शेलटकर

No comments:

Post a Comment

कविता..

कविता.. शिट्ट्या आणि टाळ्यांसाठी...  ती  नसते उभी कधीच स्टेज वर... मला आत्मभान देत , जागं करणारी  असते माझी कविता.. नेणिवेत ती असतेच सतत तरं...