Ad

Thursday, 28 May 2020

गर्दी

गर्दी

मी आता टाळतोच आहे गर्दी माणसांची
हरवून गेली कुठे गर्दी आपल्या माणसांची

वाटते उगाच जमवली गर्दी माणसांची
भासते उणीवच आता दर्दी माणसांची

कशास असावी संख्या नुसतीच माणसांची
कधीच उठून गेली वस्ती आपल्या माणसांची

इथे शापते कुणाला गर्दी आपल्या माणसांची
इथे का कमी झाली गर्दी आपल्या माणसांची

इथे माणूसपणाला टाळते गर्दी माणसांची
अन ओशाळून जाते जात दर्दी माणसांची

/-प्रशांत शेलटकर
  8600583846

No comments:

Post a Comment

कविता..

कविता.. शिट्ट्या आणि टाळ्यांसाठी...  ती  नसते उभी कधीच स्टेज वर... मला आत्मभान देत , जागं करणारी  असते माझी कविता.. नेणिवेत ती असतेच सतत तरं...