Ad

Monday, 3 February 2020

सावर रे

बहकलो मी तरी
सावर रे म्हण ना..
घातला मी पसारा
आवर रे म्हण ना..

गुंतलो मी किती
सोड रे म्हण ना..
शब्द रुसले जर कधी
बोल रे म्हण ना..

रुसलो जर कधी
हस रे म्हण ना
बोलत सुटलो कधी तर
थांब रे म्हण ना...

हरलो जर कधी
लढ रे म्हण ना
मातलो जर कधी
सबुर रे म्हण ना

कसाही असलो मी
तू माझाच रे म्हण ना
कधीतरी डोळ्यात पाहून
मी तुझीच रे म्हण ना...

-प्रशांत शेलटकर
 8600583846
at

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)

कविता..

कविता.. शिट्ट्या आणि टाळ्यांसाठी...  ती  नसते उभी कधीच स्टेज वर... मला आत्मभान देत , जागं करणारी  असते माझी कविता.. नेणिवेत ती असतेच सतत तरं...

  • चौकट...
    चौकट.. मी एका विचारसरणीचा आहे म्हणजे नेमकं काय आहे?..इतर विचारसरणींच्या फांद्या छाटून मी एका विचारसरणीला वाढू दिलंय.. एका निर्णायक क्षणी मी ...
  • देव
    देव मानावा की मानू नये या भानगडीत मी पडत नाही आपल्या मान्यतेवाचून देवाचं काय अडत नाही ज्यांना देव हवा आहे त्यांच्यासाठी तो श्वास आहे ज...
  • बाकी शून्य..
    बाकी शून्य... माझ्याच मनाच्या खोल खोल डोहात जेव्हा मी उतरतो तेव्हा त्या डोहाच्या तळाशी मीच दिसतो  अगदी अगतिक ,असहाय्य मान गुडघ्यात घातलेला  ...