Ad

Thursday, 4 April 2019

रात्र

रात्र...

रात्र  सावळी
कातर कातर...
झोपली अंधाराची
घेऊन चादर चादर

कुठे प्रणयाची
रात्र धुंदर धुंदर
कुठे खोकल्याची
उबळ निरंतर..
मस्त झोपते रात्र कोडगी
अंधाराची घेऊन चादर चादर

कुठे जन्मती ,
जीव कोवळे..
कुठे चालले मरण सोहळे
खंत  ना आनंद  पळभर..
मस्त झोपते रात्र कोडगी
अंधाराची घेऊन चादर चादर

कुठे यंत्राची ,
अखंड घरघर
कुठे रातकिड्यांची
अखंड किरकिर,
तिला कशाचीच नाही फिकीर
मस्त झोपते रात्र कोडगी
अंधाराची घेऊन चादर चादर

काळोखाची पालखी निघाली
काळोखाचाच करीत गजर
काळोखाच्या काळ्या अंबरी
काळोखाचेच टांगून झुंबर..
विझवून सारे कण उजेडाचे
मस्त झोपते रात्र कोडगी
अंधाराची घेऊन चादर चादर

-प्रशांत शेलटकर
8600583846

No comments:

Post a Comment

कविता..

कविता.. शिट्ट्या आणि टाळ्यांसाठी...  ती  नसते उभी कधीच स्टेज वर... मला आत्मभान देत , जागं करणारी  असते माझी कविता.. नेणिवेत ती असतेच सतत तरं...