Ad

Saturday, 30 March 2019

ती

ती इतकी सुंदर  नव्हती
पण खूप लोभस होती...
अन सात्विक होती खूपच
थोडी राजसही होती...

केस खूप मोठे नव्हते
पण जे होते ते रेशमी होते
डोळे मात्र टपोरे आणि
खूप खूप जुलमी होते....

टपोऱ्या डोळ्यांनी ती
अशी पहात राहायची
जशी शब्दाविना प्रेमाची
बाराखडी म्हणायची...

कधी कधी रागवायची
कधी कधी रुसायची
पण कधी खचलो तर
मात्र धीर दयायची...

एकदा ती उदास झाली
दूर दूर जाणार म्हणाली
शेवटचच भेटू एकदा...
परत आता येणार नाही

ठरल्याप्रमाणे ती आली
मिठीत माझ्या फक्त रडली
डोळे पुसत तिचे माझे
काळजी घे रे म्हणाली...

ठाऊक नाही आज मला
ती कुठे अन कोणत्या प्रांती
ती इतकी सुंदर  नव्हती
पण खूप लोभस होती...
खरंच खूप लोभस होती

-प्रशांत शेलटकर

No comments:

Post a Comment

कविता..

कविता.. शिट्ट्या आणि टाळ्यांसाठी...  ती  नसते उभी कधीच स्टेज वर... मला आत्मभान देत , जागं करणारी  असते माझी कविता.. नेणिवेत ती असतेच सतत तरं...