एक नाजूक कविता

सहज जाता येता
तू दिसतेस जेव्हा
एक नाजूक कविता
सुचते मला तेव्हा...

किंचित ओठात
तू हसतेस जेव्हा
एक नाजूक कविता
सुचते मला तेव्हा

पुढे गेल्यावर मागे
वळून पाहतेस जेव्हा
एक नाजूक कविता
सुचते मला तेव्हा

ओढणीशी चाळा करत
तू बोलतेस जेव्हा
एक नाजूक कविता
सुचते मला तेव्हा

एक समान धागा
जुळतो जेव्हा
एक नाजूक कविता
सुचते मला तेव्हा

माझ्यासाठी डोळे
भरतात जेव्हा
एक नाजूक कविता
सुचते मला तेव्हा

भरल्या डोळ्यात
होकार दिसतो जेव्हा
एक नाजूक कविता
सुचते मला तेव्हा

मग माझ्यासाठीच
तू सजतेस जेव्हा
एक नाजूक कविता
सुचते मला तेव्हा

अबोलीचा गजरा
माळतेस जेव्हा
एक नाजूक कविता
सुचते मला तेव्हा

अन पहाटे पहाटे
आठवतेस जेव्हा
एक नाजूक कविता
सुचते मला तेव्हा