Ad

Friday, 24 August 2018

दूरदेशी गेलीस तू...

दूरदेशी गेलीस तू...
झाले फुलांना हुंदके अनावर...
पापण्यांना फुटले पाझर अन्
काळजात दाटे गहिवर..

दूरदेशी गेलीस तू....
आठवणींचा उठला कल्लोळ.
क्षण भासे युगासम अन्
जणू थिजून गेला काळ...

दूरदेशी गेलीस तू...
झाली पोरकी ग रात..
कुठे हरवून गेली ग
ती धुंद चांदणरात..

-प्रशांत शेलटकर....

at

1 comment:

Subscribe to: Post Comments (Atom)

कविता..

कविता.. शिट्ट्या आणि टाळ्यांसाठी...  ती  नसते उभी कधीच स्टेज वर... मला आत्मभान देत , जागं करणारी  असते माझी कविता.. नेणिवेत ती असतेच सतत तरं...

  • चौकट...
    चौकट.. मी एका विचारसरणीचा आहे म्हणजे नेमकं काय आहे?..इतर विचारसरणींच्या फांद्या छाटून मी एका विचारसरणीला वाढू दिलंय.. एका निर्णायक क्षणी मी ...
  • देव
    देव मानावा की मानू नये या भानगडीत मी पडत नाही आपल्या मान्यतेवाचून देवाचं काय अडत नाही ज्यांना देव हवा आहे त्यांच्यासाठी तो श्वास आहे ज...
  • बाकी शून्य..
    बाकी शून्य... माझ्याच मनाच्या खोल खोल डोहात जेव्हा मी उतरतो तेव्हा त्या डोहाच्या तळाशी मीच दिसतो  अगदी अगतिक ,असहाय्य मान गुडघ्यात घातलेला  ...