बस्स झाले आता

जे हवेच होते

ते आयुष्याने नाकारले

जे नकोच होते

ते भरभरून मिळाले

वाट पाहता सुखाची

आयुष्य सरून गेले

स्वप्नांतच एक स्वप्न

असे कधीच विरून गेले

खेळ असा जीवघेणा

कुणी कधी खेळू नये

अन सुखाचे फक्त कवडसे

कधी कोणा मिळू नये

जे हक्काचे 

ते कधी मिळालेच नाही

हक्काची पूर्ण भाकरी

चतकोरही मिळाली नाही

जळो ते सुखही आता

नको ते हात पसरणे

नकोच ते केविलवाणे

जंतूसम जगणे

कुणाला काय त्याचे

कसले देणे घेणे नाही

सुखाचे सोबती सारे

दुःखाला बाप नाही

सुधार आता गड्या

थांबव तुझे रडगाणे

थांबव आता गड्या

दारी कुणाच्या रेंगाळणे

उपहास अपमान

आता पुरे झाला

जे न मिळणार कधी

ध्यास आता पुरे झाला

क्षणभर उपहास आता

सहन तू करू नको

पेटते रक्त तुझे

पाणी त्या समजू नको

बस झाले सांभाळणे

आता कुणाच्या मनाला

उडत गेली दुनिया

आता पर्वा कुणाला

-प्रशांत