Ad

Wednesday, 10 October 2018

इतकीही...

इतकीही नको बोलूस की,
तुझ्या ओठातच गुंतून राहीन
अशी नको पाहुस माझ्याकडे       
तुझ्याकडे मी पहातच राहीन

इतकीही जवळ येऊ नकोस    
की माझे श्वास थांबतील...
इतकीही लांब जाऊ नकोस
की तुझी आठवण येत राहील

गालावर आलेली ती तुझी बट
अशी कानामागे नेऊ नकोस
अन बोलता बोलता निःशब्द
तू अशी होऊ नकोस...

कधी भिजलीस जर पावसात
केस असे झटकू नकोस...
अन केस असे झटकून तू
मला अशी बिलगू नकोस...

अन बिलगलीसच कधी मला
एक मात्र विसरू नकोस
देणे ओठांचे ओठांना ...
दिल्याशिवाय तू जाऊ नकोस

-प्रशांत शशिकांत शेलटकर
8600583846/10/10/18

No comments:

Post a Comment

कविता..

कविता.. शिट्ट्या आणि टाळ्यांसाठी...  ती  नसते उभी कधीच स्टेज वर... मला आत्मभान देत , जागं करणारी  असते माझी कविता.. नेणिवेत ती असतेच सतत तरं...